12/08/2019

Een verbod op kleinhandel in een RUP kan niet zomaar!

In ons blogbericht van 19 februari 2018 lichtten we het arrest van het Hof van Justitie van 30 januari 2018 toewaarbij het Hof bevestigde dat detailhandel wordt gevat door de Europese Dienstenrichtlijn. Verder luidde het in het arrest onder meer dat assortimentsbeperkingen in bestemmingsplannen mogelijk zijn, maar dat deze moeten voldoen aan de eisen van artikel 15, 3de lid Dienstenrichtlijn dat in zoveel woorden stelt dat beperkingen in bestemmingsplannen mogelijk zijn mits zij (a) geen discriminatie inhouden; (b) noodzakelijk zijn om redenen van algemeen belang en (c) de beperkingen niet verder gaan dan nodig om het nagestreefde doel - in casu de bescherming van het stedelijk milieu - te bereiken (= evenredigheidstoets).

De Raad voor Vergunningsbetwistingen erkent nu ook deze rechtspraak en toetste onlangs, in een arrest van 2 juli 2019 (RvVb 2 juli 2019, nr. RvVb-A-1819-1167), ex artikel 159 GW een ruimtelijk uitvoeringsplan aan de bepalingen van de Europese Dienstenrichtlijn.

Het arrest luidde:

"Op basis van het tweede middel dient de Raad te onderzoeken of het ruimtelijk uitvoeringsplan op grond van artikel 159 Grondwet buiten beschouwing moet worden gelaten aangezien dit ruimtelijk uitvoeringsplan de toets van artikel 15, derde lid Dienstenrichtlijn niet doorstaat. Op grond van artikel 159 Grondwet is de Raad bevoegd om onrechtstreeks wettigheidsaspecten van een ruimtelijk uitvoeringsplan te beoordelen.

Uit de hierboven vermelde overwegingen volgt dat artikel 9 van het ruimtelijk uitvoeringsplan beperkingen inzake detailhandel vastlegt; deze beperkingen dienen getoetst te worden aan de Dienstenrichtlijn. Krachtens artikel 15, derde lid Dienstenrichtlijn dienen dergelijke territoriale beperkingen cumulatief te voldoen aan volgende drie criteria :

“… 3. De lidstaten controleren of de in lid 2 bedoelde eisen aan de volgende voorwaarden voldoen:
a) discriminatieverbod: de eisen maken geen direct of indirect onderscheid naar nationaliteit of, voor vennootschappen, de plaats van hun statutaire zetel;
b) noodzakelijkheid: de eisen zijn gerechtvaardigd om een dwingende reden van algemeen belang;
c) evenredigheid: de eisen moeten geschikt zijn om het nagestreefde doel te bereiken; zij gaan niet verder dan nodig is om dat doel te bereiken en dat doel
kan niet met andere, minder beperkende maatregelen worden bereikt. …”

De opgelegde beperkingen dienen samengevat noodzakelijk, niet-discriminatoir en evenredig te zijn. 

[...]

De Raad dient in het licht van voorgaande vaststellingen evenwel nog na te gaan of het verbod op kleinhandel, gegeven het nagestreefde doel, zowel in feite als in rechte, evenredig kan worden genoemd. Het verbod op kleinhandel in residentieel gebied moet geschikt zijn om het nagestreefde doel te bereiken, niet verder gaan dan nodig is om dat doel te bereiken en het doel mag niet met andere, minder beperkende maatregelen gerealiseerd kunnen worden.

In het ruimtelijk uitvoeringsplan zelf kan geen verantwoording gevonden worden aangaande de evenredigheid van het verbod op kleinhandel. In de toelichting bij het ruimtelijk uitvoeringsplan wordt op geen enkele wijze gemotiveerd in hoeverre het uitdrukkelijke verbod op detailhandel, bestaande uit kleinhandel, waaronder de verkoop van (kinder)schoenen, en in tegenstelling tot autonome kantoren en diensten, geschikt is om de baanontwikkeling langs de Nieuwestraat tegen te gaan. Evenmin blijkt hieruit waarom deze maatregel in deze concrete omstandigheden nodig dan wel het meest geschikt is. De mogelijkheid bestaat immers dat door een andere maatregel/maatregelen eenzelfde doel bereikt kan worden.

Het komt de plannende overheid toe om te motiveren op welke wijze de territoriale beperking de evenredigheidstoets doorstaat. Bij gebreke hieraan is het voor de Raad niet mogelijk na te gaan in hoeverre het verbod op detailhandel de toets van de evenredigheid doorstaat." 
[eigen aanduidingen]

De Raad voor Vergunningsbetwistingen stelt bijgevolg dat een beperking van (een assortiment van) kleinhandel wel mogelijk is, maar stelt wel dat het voldaan zijn aan de voorwaarden van de dienstenrichtlijn afdoende moet gemotiveerd worden in het RUP zelf. 

Het arrest vindt u hier.

Hierover is bijgevolg het laatste woord nog niet gezegd...

07/12/2018

Binnenkort ook digitale indiening van omgevingsvergunning voor kleinhandelsvestigingen

Op 7 december 2018 werd het Ministerieel besluit van 23 november 2018 tot uitvoering van artikel 153/1 van het besluit van de Vlaamse Regering van 27 november 2015 tot uitvoering van het decreet van 25 april 2014 betreffende de omgevingsvergunning gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad. 

In dit MB staat te lezen:

"De datum vanaf wanneer aanvragen die louter betrekking hebben op kleinhandelsactiviteiten of vegetatiewijzigingen digitaal ingediend kunnen worden en vervolgens digitaal behandeld worden, wordt bepaald op 15 januari 2019."

Het omgevingsloket zal dus vanaf 15 januari 2019 ook gebruikt kunnen worden voor omgevingsvergunning voor enkel kleinhandelsactiviteiten.

 

13/03/2018

Omgevingsvergunning voor kleinhandelsactiviteiten en vegetatiewijzigingen treedt op 1 augustus 2018 in werking!

De tekst van het besluit van de Vlaamse Regering tot wijziging van diverse besluiten naar aanleiding van het decreet van 15 juli 2016 betreffende het integraal handelsvestigingsbeleid en het decreet van 8 december 2017 houdende diverse bepalingen inzake ruimtelijke ordening, milieu en omgeving en haar bijlagen is sinds vandaag terug te vinden op de website van Ruimte Vlaanderen. 

Het besluit regelt onder meer:

  • de inwerkingtreding van de omgevingsvergunning voor kleinhandelsactiviteiten en vegetatiewijzigingen vanaf 1 augustus 2018
  • de adviesinstanties die advies verlenen over kleinhandelsactiviteiten en vegetatiewijzigingen
  • de uitwerking van de bevoegdheid van de gewestelijk omgevingsambtenaar om te beslissen in graad vna beroep
  • de uitwerking van de figuur van de provinciaal omgevingsambtenaar
  • verduidelijking van de lijst van Vlaamse en provinciale projecten
  • ...

De tekst van het besluit, het verslag aan de Vlaamse regering en de bijlages bij het besluit vindt u hier. Het advies van de Raad van State vindt u hier

Bij vragen over het Decreet Integraal Handelsvestigingsbeleid, het Omgevingsvergunningsdecreet & haar uitvoeringsbesluiten, kunt u steeds bij ons terecht!

09/03/2018

Inwerkingtreding omgevingsvergunning voor kleinhandelsactiviteiten en vegetatiewijzigingen nabij?

Althans dat doet de beslissing van de Vlaamse regering van vandaag vermoeden:

'Na advies van de Raad van State wijzigt de Vlaamse Regering definitief diverse besluiten naar aanleiding van het decreet over het integraal handelsvestigingsbeleid en het decreet met diverse bepalingen rond ruimtelijke ordening, milieu en omgeving. Het wijzigingsbesluit regelt onder meer volgende elementen: uitbreiding van de procedure met de omgevingsvergunning voor kleinhandelsactiviteiten en voor vegetatiewijzigingen, uitwerking van de bevoegdheid van de gewestelijke omgevingsambtenaar om te beslissen in beroep, uitwerking van de figuur van de provinciale omgevingsambtenaar, verduidelijkingen wat betreft de lijst van Vlaamse projecten en de lijst van provinciale projecten, en een aantal technische aanpassingen.' 

Van zodra de datum van inwerkingtreding gekend is & het wijzigingsbesluit gepubliceerd is, vindt u het terug via onze blog! 

08/02/2018

Nederlandse CROW-normen mogen aangewend worden bij beoordeling aantal parkeerplaatsen in vergunningsaanvraag

Dit blijkt uit een wat ouder arrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen nr. A/2015/0446 van 28 juli 2015:

'De bestreden beslissing bevat eveneens een afdoende motivering omtrent de parkeerproblematiek. De verwerende partij baseert zich hiervoor op een “normering” van “de CROW (tabel 6.3, horecazaken in matig stedelijk gebied, gelegen in het centrum)”. Deze parkeernormen zijn trouwens, in tegenstelling tot wat de verzoekende partijen beweren, wel ‘on line’ consulteerbaar, en worden door diverse gemeenten gehanteerd in hun gemeentelijke bouwverordening. Het zijn dus wel degelijk ‘gekende’ normen. De Raad stelt echter samen met de verzoekende partijen vast dat dit inderdaad geen bindende rechtsregels zijn. Echter betekent dit nog niet dat de verwerende partij niet mag verwijzen naar deze ‘Nederlandse parkeernormen’ om te onderzoeken of er voldoende parkeermogelijkheden zijn. De verzoekende partijen slagen er niet in om aan te tonen dat door de uitbreiding er onvoldoende parkeerplaatsen zullen zijn of dat de verwerende partij kennelijk onredelijk is geweest bij de beoordeling van het aantal parkeerplaatsen'.