07/04/2007

Vlaams Mediadecreet

Vermits het Arbitragehof in zijn arrest van 13 juli 2005 (Arbitragehof, nr. 128/2005) een deel van het Mediadecreet van 7 mei 2004 vernietigde, moet het Vlaamse Parlement zich kortelings uitspreken over alternatieven voor de vernietigde bepalingen.

In het ontwerpdecreet dat de Vlaamse Regering op 16 maart jl. neerlegde in het Vlaams Parlement stelt de zij voor om de vernietigde bepalingen opnieuw in te voeren, overeenkomstig de opmerking van het Arbitragehof.

Een deel van de opnieuw ingevoerde bepalingen hebben betrekking op de voorwaarden voor de aanleg van exploitatie van kabelnetwerken.

In het ontwerpdecreet herneemt de Vlaamse regering dan ook de regeling inzake de aanleg en exploitatie van de kabelnetten, zoals die voorzien waren in artikel 132 van het Mediadecreet. Deze bepalingen waren op hun beurt een kopie van de bepalingen van het Kabeldecreet van 1995. Op zijn beurt was het Kabeldecreet van 1995 weinig innovatief wat de graafrechten betreft. Het hernam de bepaling van de wet van 1987, die op zijn beurt geïnspireerd was door de Elektriciteitswet van 1925.

Innovatief? Weinig, zeer weinig.

Of vindt u het anno 2007 nog relevant dat de kabelnetoperatoren "op blijvende wijze steunen en ankers kunnen aanbrengen op muren en gevels die uitkomen op de openbare weg"? Wat bedoelt de Vlaamse decreetgever trouwens met "ondergrondse steunen" waarvan de eigenaar van de grond de verplaatsing kan vragen? Op basis van een letterlijke lezing van het ontwerpdecreet zou de eigenaar ten aanzien van een kabeldistributienet enkel de ondergrondse lijnen en de ondergrondse steunen (en dus niet de bovengrondse) kunnen doen verplaatsen. Daarenboven kan enkel de eigenaar de verplaatsing vragen (en niet de huurder of de houder van zakelijke rechten). Is dit verantwoord voor de Vlaamse decreetgever?

Het enkele feit dat de regels inzake graafrechten nu voorgelegd worden aan het Overlegcomité (zie post hieronder) verandert weinig aan de vaststelling dat de Vlaamse overheid nog steeds regels hanteert die ondertussen al 90 jaar oud zijn.

Gepost door Tim Vermeir

Tags Elektronische communicatie, Graafrechten, Nutsvoorzieningen, Samenwerkingsakkoord
Stel hier je vraag bij dit blogbericht
29/03/2007

Elektronische communicatiediensten

In het Belgisch Staatsblad van 23 maart 2007 verscheen het koninklijk besluit van 7 maart 2007 betreffende de kennisgeving van elektronische communicatiediensten en -netwerken.

Dit KB regelt de kennisgeving van elektronische-communicatiediensten en -netwerken. Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (de "Machtigingsrichtlijn") vervangt immers het vergunningsregime door een notificatieregime. Deze richtlijn werd omgezet in de wet van 13 juni 2005 betreffende de elektronische communicatie waaraan dit besluit de uitvoering verleent.

Teneinde alle misverstanden te vermijden vermeldt het Verslag aan de Koning dat een kennisgeving conform het koninklijk besluit vereist is voor het aanbieden van elektronische-communicatiediensten en -netwerken. Vereist is aldus het terbeschikkingstellen van deze faciliteiten aan derden. Elektronische communicatiediensten of -netwerken die voor louter eigen gebruik worden aangewend, behoeven geen kennisgeving.

Met het oog op de administratieve vereenvoudiging werd ervoor geopteerd om de aangifteregeling te vervangen. Het nieuwe besluit zal voortaan volstaan om iedere vorm van kennisgeving te regelen.

Gepost door Tim Vermeir

Tags Elektronische communicatie, Nutsvoorzieningen
Stel hier je vraag bij dit blogbericht
29/03/2007

Drinkwatervoorziening in Vlaanderen

De Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) organiseerde op 19 maart 2007 een workshop over "De Vlaamse watersector: analyse en uitdagingen".

Tijdens deze eerste presentatie op deze workshop analyseerde Annick Lamote van de SERV de Vlaamse watersector en ging zij dieper in op de vooruitzichten ervan. In haar presentatie vermeldt zij dat informatie (transparante kostenstructuren) en benchmarking twee instrumenten zijn die de efficiëntie van de Vlaamse drinkwatersector kunnen bevorderen. Zij stelt vast dat "beide instrumenten behoren tot takenpakket van reguleringsinstantie voor drinkwatersector, voorzien in drinkwaterdecreet [decreet van 24 mei 2002 betreffende het water bestemd voor menselijke aanwending], maar dat deze nog niet operationeel is".

Zoals ik zelf vermeldde tijdens de studiedag van CROW op vrijdag 23 maart 2007 is de Vlaamse drinkwatersector juridisch eigenlijk nog steeds ingebed in de ideeën van de Franse revolutie. Op basis van de revolutionaire decreten van 1789 en 1790 menen de gemeenten immers nog steeds over een monopolie inzake drinkwatervoorziening te bezitten. Dit gemeentelijke monopolierecht staat blijkbaar ook meer dan tweehonderd jaar later nog altijd buiten elke discussie. Nochtans kan men zich de vraag stellen of een open debat over de drinkwatervoorziening niet vereist dat men ook dit gemeentelijke monopolie in vraag durft stellen.

Gepost door Tim Vermeir

Tags Nutsvoorzieningen
Stel hier je vraag bij dit blogbericht
Tags